OranjelogoDe Huizen van Oranje en NassauNassau
St. George Chapel
Vlag BelgieVlag NederlandGouden KroonVlag LuxemburgVlag Duitsland

Soevereine Ridderorden

Orde van de Kousenband

Sir Otho Holand (* 1316 - + 3 september 1359) was een Engels soldaat en een oprichter Ridder van de Kouseband. Hij werd als alternatief genoemd Otes
of Eton Holand of Nederland. Hij werd geboren in Brackley, Northamptonshire, de zoon van Robert de Holland, 1st Baron Holand en Maud la Zouch of
Upholland, Lancashire. Een van zijn broers was Thomas Holland, die werd de 1st Graaf van Kent en werd ook een oprichter Ridder van de Kouseband.
Otho's vader werd illegaal onthoofd door Lancastrians toen Otho was 12 jaar oud. Otho kwam met zijn broer Thomas in militaire expeditie Edward III's
naar Normandië in 1346 terecht en vochten bij de Slag bij Caen. De Constable van Frankrijk gaf zich over aan zijn broer, die hem aan de Koning verkocht.
In 1348 was hij samen met zijn broer Thomas, de 23e stichter ridder van de nieuwe Orde van de Kouseband. Otho werd gouverneur van de Kanaaleilanden
in 1359. Hij stierf kinderloos in Normandië in 1359. Zijn landgoederen ging naar zijn broers Robert en Thomas.

Sir Henry Eam (ook gespeld Esme, Em en Eme; overleed vóór 1360) was de 24e stichter Ridder in de Orde van de Kousenband. Er is zeer weinig bekend
over hem. Een inwoner van Brabant en hij was een van de ridders die in januari 1343/4 naar Engeland kwam op uitnodiging van Edward III. Zijn plaatsing
onder de metgezellen toen de Orde werd opgericht in 1348 is toe te schrijven aan zijn succes bij steekspel. Eam trad daarna in dienst van Edward,
de Zwarte Prins. De laatste vermelding van hem is aanwezig in de oorlogsboeken van de Prins, gedateerd 15 mei 1358. Hij overleed voor 1360.

Sir Otho Holand KG 1430. Sir Henry Eam (also spelled Esme), Em and Eme KG 1430. Sir Sanchet D'Abrichecourt, KG 1430 en Sir Walter Paveley, KG 1430.

Sir Sanchet D'Abrichecourt (* 1330 - + 1360) was een Franse ridder en de 25e oprichter Ridder van de Kouseband. Zijn achternaam werd ook gespeld
D'Abridgecourt, Dabridgcourt, Dabrichecourt of Aubréciourt en afgeleid van de Henegouwse stad Auberchicourt. Sir Sanchet D'Abrichecourt, KG,
Hij werd geboren in Bugnicourt, de zoon van Nicholas D'Abrichecourt, een edelman uit Henegouwen, die in 1326 naar Engeland was gekomen als een
escorte van Koningin Isabella. Hij stierf binnen een paar jaar, echter, en zijn plaats in de Orde werd genomen in 1359 door Sir William FitzWaryne.
Hij liet twee zonen, Sir John Dabrichecourt, MP voor Derbyshire en Constable van de toren (1413-1415) en Sir Nicholas Dabrichecourt, MP voor
Hampshire en Constable van Nottingham Castle. Nicolaas trouwde erfgename Elizabeth Say van Stratford Saye, Hampshire.

Sir Walter Paveley KG (1319-1375) was een Engels ridder uit Kent en de 26e ridder oprichter van de Orde van de Kousenband. Hij was de zoon van Sir
Walter Paveley (overleden 1327), een Kentish landeigenaar, en Maud (1304 -. C 1366), dochter en erfgename van Sir Stephen Burghersh (d. 1310),
de oudste zoon van Robert Burghersh (d. 1306). Paveley vocht eerste in een expeditie van 1338-1339 naar de Lage Landen van Koning Edward III,
hij nam deel aan de strijd van de Bretonse Successieoorlog tijdens twee afzonderlijke campagnes, 1342-1343 en 1345, waaronder de belegering van
Rennes door Walter de Manny. Paveley vocht in Frankrijk bijna elk jaar tot het verdrag van Bretigny (1360), met name de toetreding tot Henry
Lancaster's expeditie naar Normandië (1346), King Edward's campagne in Noord-Frankrijk, Cressy en Calais (1346-1347), de Great Raid van 1355
met Edward de Zwarte Prins in Aquitaine en Languedoc en de slag van Poitiers (1356), was gesloten. Pavely overleed in 1375.


Johan III van Denemarken Noorwegen en Zweden. Keizer Maximiliaan I van Oostenrijk en Kezier Karel V het Heilig Rooms Duitse Rijk.

In 1493: Johan van Denemarken, Deens: Hans (Slot Aalborg, 2 februari 1455 – aldaar, 20 februari 1513) was Koning van Denemarken (1481 – 1513),
Noorwegen (1483 - 1513) en Zweden (1497 – 1501). Ook was hij Hertog van Sleeswijk en Holstein, samen met zijn broer Frederik. Johan was een zoon
van Koning Christiaan I van Denemarken en Dorothea van Brandenburg.

In 1489: Keizer Maximiliaan I (Wiener Neustadt, 22 maart 1459 – Wels, 12 januari 1519) was als enige overlevende zoon van Keizer Frederik III,
een telg uit het Habsburgse huis en Aartshertog van Oostenrijk

In 1508: Keizer Karel V (Gent, 24 februari 1500 – Cuacos de Yuste, Spanje, 21 september 1558), voor zijn mondigverklaring Karel van Luxemburg
geheten, uit het Huis Habsburg, was sinds 1506 landsheer van uiteindelijk (1543) alle Nederlandse gewesten, van 1516 tot 1556 als Karel I Koning van
Spanje en van 1519 tot 1556 als Karel V Rooms-Keizer. In Vlaanderen staat hij algemeen bekend als Keizer Karel, in Nederland als Karel V.

In 1527: Frans I (Cognac, 12 september 1494 – Kasteel van Rambouillet, 31 maart 1547) werd in 1515 tot Koning van Frankrijk gekroond te Reims en
regeerde tot zijn dood in 1547. Frans I was de enige zoon van Karel van Angoulême en Louise van Savoye. Hij behoorde tot de linie
Valois-Angoulême van het Huis Valois.

In 1551: Hendrik II (Saint-Germain-en-Laye, 31 maart 1519 – Parijs, 10 juli 1559) was Koning van Frankrijk van 1547 tot aan zijn dood. Hij was de
tweede zoon van Frans I en Claude van Frankrijk, allebei uit het Huis Valois. Naar hem is de decoratieve style Henri Deux genoemd.

In 1567: Keizer Maximiliaan II (Wenen, 31 juli 1527 - Regensburg, 12 oktober 1576) was Keizer van het Heilige Roomse Rijk, Koning van Bohemen,
Koning van Hongarije en Aartshertog van Oostenrijk. Hij was de oudste zoon van Keizer Ferdinand I en een neef van Keizer Karel V.

In 1575: Hendrik III (Fontainebleau, 19 september 1551 – Saint-Cloud, 2 augustus 1589, geboren als Alexandre Édouard de France, Pools: Henryk
Walezy, Litouws: Henrikas Valua) was Koning van Frankrijk van 1574 tot 1589. Als Hendrik van Valois was hij de eerste verkozen monarch van het
Pools-Litouwse Gemenebest met de dubbele titels van Koning van Polen en Grootvorst van Litouwen van 1573 tot 1575.

In de vele honderden jaren na de oprichting van de zeer selectieve Orde van de Kousenband zijn er een indrukkwekkend aantal liefhebbers bij gekomen.
Hier is een greep uit het aantal benoemingen waaronder ook leden van het geslacht Oranje en Oranje-Nassau. Het merkwaardige is dat de Vader des
vaderlands, Willem I Prins van Oranje niet werd uitgenodigd toe te treden tot de Orde van de Kousenband. De eerste van de Oranjes die aldus werd
geridderd in de Orde van de Kousenband was Prins Maurits van Oranje. Frederik Hendrik, Prins van Oranje kon natuurlijk niet ontbreken in dit
selecte gezelschap. Spoedig gevolgd door Prins Willem II van Oranje.


Prins Maurits van Oranje, Prins Frederik Hendrik van Oranje en Prins Willem II van Oranje.

In 1612: Maurits van Oranje (Dillenburg, 14 november 1567 – Den Haag, 23 april 1625), Prins van Oranje en Graaf van Nassau-Oranje was stadhouder en
kapitein-generaal van het leger van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Tot hij in 1618 de titel Prins van Oranje erfde van zijn halfbroer
Filips Willem, werd hij Maurits van Nassau genoemd.

In 1627: Frederik Hendrik (Delft, 29 januari 1584 – Den Haag, 14 maart 1647), Prins van Oranje en Graaf van Nassau was stadhouder en kapitein-generaal
van het leger van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Vanwege zijn vele succesvolle belegeringen, zoals van 's-Hertogenbosch kreeg hij de
bijnaam 'stedendwinger'.

In 1645: Willem II (Den Haag, 27 mei 1626 - aldaar, 6 november 1650), Prins van Oranje en Graaf van Nassau-Oranje, was tussen 1647 en 1650 s
tadhouder van Holland, Zeeland, Utrecht, Overijssel, Gelre, Groningen en Drenthe.

In 1653: Willem III & II (Binnenhof (Den Haag), 14 november 1650 – Kensington Palace, 19 maart 1702 (Engels: William III) was een soevereine Prins
van Oranje van het Huis Oranje-Nassau sinds zijn geboorte. Vanaf 1672 bestuurde hij als stadhouder Willem III van Oranje Holland, Zeeland en Utrecht,
sinds 1675 ook Gelre en Overijssel en ten slotte sinds 1696 ook Drenthe, in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Vanaf 1689 regeerde hij als
Willem III over Engeland en Ierland. Toevallig was zijn regeringsnummer (III) hetzelfde voor zowel Oranje als Engeland. Als Koning van Schotland
stond hij bekend als Willem II. Hij staat informeel bekend als King Billy in Noord-Ierland en Schotland.

In 1733: Willem Karel Hendrik Friso (Leeuwarden, 1 september 1711 – Den Haag in Paleis Huis ten Bosch, 22 oktober 1751), was Prins van Oranje en
Vorst van Nassau-Dietz. Hij was de eerste erfstadhouder van de Republiek der Verenigde Provinciën. Hij was voornaam, vredelievend en minzaam in
zijn optreden, maar had te kampen met een zwakke gezondheid en een vergroeiing van zijn rug die zijn politiek-bestuurlijke optreden meer en
meer parten zou gaan spelen.

Prins Willem III van Oranje, Koning van Engeland, Ierland en Schotland en Prins Willem Karel Hendrik Friso van Oranje, Vorst van Nassau-Dietz.

In 1752: Willem V Batavus ('s-Gravenhage, 8 maart 1748 – Brunswijk, 9 april 1806), Prins van Oranje, Vorst van Nassau-Dietz, was erfstadhouder van de
Republiek der Verenigde Nederlanden (1751-1795).

In 1814: Willem I Frederik, geboren als Willem Frederik Prins van Oranje-Nassau (Den Haag, 24 augustus 1772 – Berlijn, 12 december 1843) was de eerste
Koning van Nederland uit het huis Oranje-Nassau.

In 1882: Willem Alexander Paul Frederik Lodewijk (Brussel, 19 februari 1817 – Apeldoorn, 23 november 1890), Prins van Oranje-Nassau, was Koning der
Nederlanden en Groothertog van Luxemburg van 1849 tot zijn dood in 1890. Hij was ook de Hertog van Limburg van 1849 tot de opheffing van het
Hertogdom in 1866.

In 1944: Wilhelmina Helena Pauline Maria (Den Haag, 31 augustus 1880 – Apeldoorn, 28 november 1962), Prinses der Nederlanden (1880-1890,
1948-1962), Prinses van Oranje-Nassau en Hertogin van Mecklenburg (1901-1962), was van 1890 tot 1948 Koningin der Nederlanden regeerde onder
de naam Wilhelmina.

Prins Willem V van Oranje. Koning Willem I der Nederlanden en Koningin Wilhelmina der Nederlanden.

In 1958: Juliana Louise Emma Marie Wilhelmina van Oranje-Nassau (Den Haag, 30 april 1909 – Paleis Soestdijk, Baarn, 20 maart 2004) was Koningin der Nederlanden van 4 september 1948 tot en met 30 april 1980.Zij had onder andere de titels Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau,
Hertogin van Mecklenburg en Prinses van Lippe-Biesterfeld. Juliana was getrouwd met Prins Bernhard van Lippe-Biesterfeld. Zij woonde op paleis
Soestdijk, tot haar overlijden.

In 1989: Beatrix Wilhelmina Armgard, Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, Prinses van Lippe-Biesterfeld (Baarn, 31 januari 1938) was
van 30 april 1980 tot en met 30 april 2013 Koningin der Nederlanden. Beatrix is sinds 2002 weduwe van Prins Claus. Zij is het oudste kind van
Koningin Juliana en Prins Bernhard.


Koningin Juliana der Nederlanden en Koningin Beatrix der Nederlanden.

Niet Adellijk:

In 1925: Sir Joseph Austen Chamberlain (Birmingham, 16 oktober 1863 – Londen, 17 maart 1937) was een Brits minister van buitenlandse zaken die in
1925 de Nobelprijs voor de Vrede ontving. Chamberlain, een halfbroer van premier Neville Chamberlain, was een van de prominenten die in de jaren
1930 waarschuwden voor de oorlogsdreiging van Adolf Hitlers Duitsland.

In 1953
: Winston Leonard Spencer-Churchill (Blenheim Palace, Woodstock, 30 november 1874 – Londen, 24 januari 1965) was de Britse staatsman die
als premier van 1940 tot 1945 Hitler weerstond en daarmee een beslissende rol in diens ondergang en de geallieerde overwinning heeft gespeeld. Het lukte
hem de Britse oorlogsinspanning op peil te krijgen en de VS daarbij tot steun te bewegen. Geen enkele Britse premier is ooit zo populair.

In 2005: Sir John Major KG, CH (Londen, (Groot-Londen), 29 maart 1943) is een Brits oud-politicus en was premier van het Verenigd Koninkrijk van
1990 tot 1997 als opvolger van Margaret Thatcher en als leider van de Conservatieve Partij.


Sir Chamberlain, Sir Winston Churchill en Sir John Major.

Chamberlain was de eerste niet-adellijk persoon die in 1953 werd benoemd in de uiterst selectieve Orde van de Kousenband. Vervolgens deed Winston
Spencer Churchill ook mee. Wilde in het jaar 1953 dat Ridderschap in de Orde van de Kousenband wel hebben. Tenslotte kreeg John Major ook zijn
gewenste Orde als Ridder in de Kousenband. De heren hebben allen gemeen dat zij politici bij uitstek waren of zijn geweest en...
zelfs Prime Minister van Groot-Britannie.

De Orde heeft altijd Garter-Ladies (L.G.) gekend. De Britse regerende Monarchen Maria I, Elizabeth I, Anna en Victoria waren soevereinen van de Orde.
Koningin Elizabeth II wijzigde op 19 augustus 1987 het statuut van de orde zodanig dat ook vrouwen in de Orde kunnen worden opgenomen. De eerste
Lady of the most Noble Order of the Garter was Lavinia Mary, Hertogin van Norfolk. Ook voormalig premier Margaret Thatcher was lid van de Orde.

Van de leden wordt verwacht dat zij trouw zijn aan de soeverein van de Orde. Deze trouw strekt zich, in het geval van ridders zoals buitenlandse
staatshoofden, vanzelfsprekend niet uit tot de reguliere horigheid zoals de Orde die kent. De Japanse Keizer Hirohito werd uit de Orde gezet wegens
misdraging tijdens de Tweede Wereldoorlog tegen de Britse Kroon, maar later opnieuw aangenomen.