Cerros Catedral, López en Capilla en de meren Moreno en Nahuel Huapi, gezien vanuit Cerro Campanario.
Het Nahuel Huapi National Park Argentinië

Entree naar het landgoed Muelle de Piedra

Natuurlijke omlijsting der wegen

Uitzicht vanaf perceel 14

Uitzicht vanaf perceel 15

In het gemeentelijke kadaster staan echter de twee terreinen nog op naam van Muelle de Piedra, het bedrijf dat het project ontwikkelde. De notariële afhandeling vindt plaats bij het notariaat Pampliega, een prestigieus notariskantoor in Buenos Aires. Bronnen binnen de gemeente verklaarden dat het even kan duren voordat het kadasterregister up to date is, hetgeen inmiddels is geschied. Het gebied werd verder ontwikkeld door Alberto Hoch, architect en accountant en vriend van ex-gouverneur Jorge Sobish, en ex-president van de groep Assa (Consulting en Outsourcing), begunstigde van belangrijke consultingcontracten met de BPN (Provinciale Bank Neuquén).

Hoewel de media suggereerden dat de verkoop had plaatsgevonden via Makelaardij Fernandez Barrio, die de exclusiviteit heeft van de verkoop van deze percelen, verzekerden verschillende bronnen dat de verkoop direct aan het paar was verricht door de vennootschap Muelle de Piedra, oftewel zonder tussenkomst van bemiddelaars. De plek is één van de 'verplichte' stops bij een exclusieve race van klassieke auto's die 500 mijlen zuidwaarts voert, waar prestigieuze ondernemers en politici dan de lunch gebruiken. Helaas, volgt hier wel uit dat de beveiliging van het gezin sterk opgevoerd diende te worden.

Kavel 14

Kavel 15

Huis Koninklijk paar in de sneeuw

Een zomers beeld in Argentinië

Inmiddels staat de grond op naam van Prinses Máxima en de prijs die werd betaald - volgens de Argentijnse pers - bedraagt 3,5 miljoen dollar (ongeveer 2,6 miljoen Euro's). De verdeel- en heersfunctie is alom aanwezig. Prinses Maxima, geboren Zorreguieta, Prins Willem van Oranje en hun dochters Catharina Amalia, Alexia en Ariane, kwamen eind 2010 aan voor een nieuwjaarsvakantie bij het ressort Villa La Angostura in Argentinie, vlakbij de grens met Chili. In een reactie op vragen van de aanwezige pers vertelde de Prinses: "Ik houd van deze plek, waar ik vandaan kom. Dit bezit heb ik nu 4 jaar". Wat vader en moeder al jaren kunnen, leren de kinderen nu ook. Skien lijkt zeer populair te zijn bij deze familie.

Bariloche is een koel gematigd klimaat met droge, winderige zomers en regenachtige winters. Het zomerseizoen (van half december tot begin maart) wordt gekenmerkt door lange stukken winderig, zonnig weer, met aangename middagen (18 ° C tot 26 ° C) en koude nachten (2 ° C tot 9 ° C). De koudere temperaturen zijn in maart, daarna stormachtiger weer in april en mei. Medio mei kan al de eerste sneeuw vallen en de winter duurt tot begin september, wat stormachtig weer met gemengde neerslag (sneeuw, regen, hagel), af en toe sneeuwstormen met temperaturen hoog tussen 0 ° C en 12 ° C, laag tussen de -12 ° C en 4 ° C. De lente is erg winderig en variabel; temperaturen tot 25 ° C in oktober te bereiken en daarna dalen tot -6 ° C na een late sneeuwval. Gemiddeld zijn er per jaar een handvol dagen met sneeuw tussen 5 cm en 15 cm. Echter, er zijn extreme sneeuwval gebeurtenissen in het verleden geweest met meer dan 60 cm in de hele stad en ruim een ​​meter in sommige hoger gelegen gebieden.

De Prinses uitkijkend over het stuwmeer

Fotosessie Argentinie 2010

Máxima met een zelfgevangen vis

De positie, op de noordhelling naast open water, zorgt ook voor een gematigde micro-klimaat. Tijdens de zomer, kunnen de temperaturen overdag zeer zelden oplopen tot meer dan 30 ° C. Het ligt meestal tussen de 18 ° C en 25 ° C. 's Nachtsn tussen 2 ° C en 9 ° C. Gedurende de winter, bereiken de meeste dagen temperaturen tussen 3 ° C en 9 ° C, terwijl de nachten dan tussen de -5 ° C en 4 ° C zijn, afhankelijk van de bewolking. Sneeuwval is vaak licht en hoewel dikte van de sneeuwlaag 10 cm kan bereiken na een sneeuwstorm, blijft het niet langer dan twee of drie dagen liggen. Extreem lage temperaturen zijn zelden onder de -10 ° C, hoewel -15 ° C kan worden bereikt op de hoogten. Het belangrijkste kenmerk van dit gebied zijn de sterke, westelijke winden die soms tot meer dan 100 km / u bereiken, met name tussen september en december. Ne neerslag varieert van meer dan 1.800 mm aan de westkant van de stad (Llao Llao) tot slechts 600 mm aan de oostkant (Airport).

Watertemperaturen bij het Nahuel Huapi meer, variëren van een hoogtepunt van 14 ° C in de late zomer en een minimum van 7 ° C in het vroege voorjaar. Alpine beken en vijvers hebben vaak een veel lagere temperatuur en kunnen daardoor voor maanden bevroren zijn. De stad heeft een hypermodern vliegveld San Carlos de Bariloche International Airport (IATA BRC / ICAO SAZS) en dat is uitgerust om elke soort vliegtuig te kunnen ontvangen. Een aantal van de belangrijkste luchtvaartmaatschappijen in Argentinië voeren regelmatig vluchten uit naar Bariloche, evenals een aantal internationale lijnen uit voornamelijk de buurlanden, vooral tijdens het skiseizoen. De stad is verbonden via een spoorlijn met de stad Viedma. De bekende Tren Patagonico die Argentinië doorkruist van de Andes naar de Atlantische Oceaan staat garant voor een prachtige reis. San Carlos de Bariloche ligt dicht bij de Chileense grens en is verbonden aan Chili door de Cardenal Antonio Samoré Pas over te steken van de Andes gebergte.

Prins en Prinses op weg naar het ski-gebied

Vliegveld van Bariloche

Bergbeklimmen, ook een hobby

Bariloche (officieel: San Carlos de Bariloche) is een stad in het departement Bariloche dat een onderdeel is van de provincie Río Negro in Argentinië, dat gelegen is in de uitlopers van het Andes-gebergte. De stad heeft ongeveer 108 000 inwoners. Bariloche ligt in het hart van het Nationale Nahuel Huapi-park en aan de oever van het Nahuel Huapi-meer. Qua uiterlijk heeft de stad een sterk Centraal-Europese voorkomen, aangezien de voorvaderen van veel inwoners van uit Duitsland, Zwitserland en Noord-Italië afkomstig zijn. Zowel de stedelijke architectuur met zijn Zwitserse chalets als de economie, die sterk op het toerisme, chocolade- en keramiekindustrie steunt, getuigt van deze invloed. De chocolade is nog steeds in de handen van een aantal Italiaanse families.

Omringd door meren (Nahuel Huapi, Gutierrez, Moreno en Mascardi) en bergen (Tronador, Cerro Catedral, en Cerro López), is San Carlos de Bariloche een belangrijke internationale toeristische bestemming. Het is beroemd als ski-gebied maar ook bekend voor sightseeing, watersport, wandelen en klimmen. De hoogste berg in het gebied de Cerro Catedral is een van de belangrijkste ski-centra in Zuid-Amerika. De naam Bariloche, komt van het Bariloche Mapudungun woord Vuriloche, wat betekent "mensen van achter de berg" (vuri = achter, che = mensen). Het Mapudungun is een geisoleerde taal dat wordt gesproken in zuid-centraal Chili en west-centraal Argentinië door het Mapuche volk dat daar leeft.

De Vuriloche pas werd gebruikt door de Poyas naar de Andes oversteken en werd en lage tijd geheim gehouden voor de Europese priesters. Het meer van Nahuel Huapi was al bekend bij de Spanjaarden sinds de verovering van Chili. In de zomer van 1552-1553 stuurde de gouverneur van Chili Pedro de Valdivia Francisco de Villagra naar het gebied ten oosten van de Andes op de breedtegraden van de stad Valdivia te verkennen. Francisco de Villagra stak de Andes via Mamuil Malal Pas over en liep dan naar het zuiden tot het bereiken van Limay rivier. Hij was in het gebied dat nu bekend staat als Patagonië. Het is een zeer ruw terrein dat omringd wordt door bijna onoverkomelijke hindernissen in de vorm van ruwe machtige bergruggen. Vanuit de steppe doemt het ineens op en de indruk van het landschap is overweldigend. Fascinerend gewoon en de stilte is indrukwekkend te noemen. De natuur in optima forma.

Het meer Nahuel Huapi

Het meer Correntoso

Uitzicht over het Nahuel Huapi meer

Een andere vroege Spanjaard die het Nahuel Huapi-meer bezocht, was de jezuïet Diego de Rosales. Diego de Rosales kreeg het bevel van de gouverneur van Chili Francisco Antonio de Acuña Cabrera y Bayona,om het gebied to controleren. Die was bezorgd over de onrust van de inheemse Puelches en Poyas na de slavenjacht expedities uitgevoerd door Luis Ponce de León in 1649. Diego de Rosales en zijn mensen, begon bij de ruïnes van Villarica in Chili, stak de Andes waarschijnlijk via Mamuil Malal Pass. Daarna trokken ze verder naar het zuiden langs de oostelijke valleien van de Andes en bereikten Nahuel Huapi-meer in 1650. De Jezuïeten in 1670 opgericht in Chiloe Archipel, geleid door vader Nicolas Mascardi, betraden het gebied via Reloncaví Estuary en de bergpas van Vuriloche om er een missie in het Nahuel Huapi meer te beginnen die duurde tot 1674.

Een nieuwe missiepost werd daarna op de oevers van het Nahuel Huapi-meer opgericht in 1703. Helaas, werd deze verwoest en platgebrand door inboorlingen in 1717. In 1766 probeerde de overste van de missie van Ralún op de Stille Oceaan om de missie van Nahuel Huapi te herstellen, maar werd uiteindelijk verhinderd door de onderdrukking van de Sociëteit van Jezus in de landen van de Spaanse Kroon in 1767. Ondanks het feit dat sterkere verbindingen naar Chili dan naar de verre stad Buenos Aires waren, richtte tijdens het grootste deel van de 19e eeuw de verkenningen van Francisco Moreno en de campagnes van de verovering van de woestijn zich op de aanspraken van de Argentijnse regering. Men zag dit als de natuurlijke expansie van de Viedma kolonie en de Andes en als de natuurlijke grens met Chili.

Bariloche aan het meer Nahuel Huapi

San Carlos de Bariloche

Bariloche centrum

In de 1881 sloot Argentinië een grensverdrag met Chili en het Nahuel Huapi gebied werd erkend als Argentijns grondgebied. Carlos Weiderhold stak de Andes en begon een kleine winkel genaamd "La Alemana" (de Duitse) nabij het huidige centrum. Dit centrum Bariloche genaamd, ontstond dankzij een winkel opgericht door Carlos Wiederhold, een Duits-Chileense immigrant die zich had gevestigd in het gebied van Llanquihue in Chili.Allengs ontwikkelde zich een kleine nederzetting rond de winkel en in 1895 werd de nederzetting in de eerste plaats geregeld bezocht door Oostenrijkers, Duitsers, Slovenen, Chilenen en Italianen van de stad Belluno. Er wordt beweerd dat de Bariloche zijn naam kreeg van de Duits-Chileense pionier Carlos Wiederhold. In brieven aan hem gericht, werd hij ten onrechte behandeld als San Carlos in plaats van Don Carlos, dat is de reden waarom de stad was San Carlos de Bariloche genoemd.

Het merendeel van de handel in Bariloche ging door de zeehaven van Puerto Mont in Chili. In 1896 schreef Perito Moreno dat het drie dagen duurde om Puerto Mont te bereiken vanuit Bariloche, terwijl reizen naar Viedma in de Atlantische kust "een maand of meer" in beslag nam. In de jaren 1930 werd het centrum van de stad uitgebouwd gelijk het uiterlijk van een stad in de Alpen ("Klein Zwitserland") met veel gebouwen van hout en steen. In 1909 waren er 1.250 inwoners, telegraaf, postkantoor en een weg verbond de stad met Neuquen. Een verbinding met Chili bleef echter uit tot de komst van de spoorlijn in 1934. Tussen 1935 en 1940, ontwikkelde de Directie van de Nationale Parken een aantal stedelijke openbare werken, die de stad haar uniek onderscheidend architectonische patroon gaven. Het bekendste gebouw is misschien wel het Civic Center.

Van 1934 tot 1940 veranderde Bariloche van een centrum van veehandel aangevoerd uit Chili in een meer toeristisch centrum voor de Argentijnse elite met een buitengewone stedelijke en architectonische bouw. In 1934 contracteerde Ezequiel Bustillo, toenmalig directeur van de Nationale Parken, zijn broer Alejandro Bustillo met de opdracht verschillende gebouwen in Iguazú en Nahuel Huapi National Park te ontwikkelen (Bariloche was de belangrijkste nederzetting in het park). In tegenstelling tot het subtropische Iguazú National Park gematigde Nahuel Huapi National Park geloofde men te kunnen concurreren met de ontwikkelde landen in Europa m.b.t. het toerisme en werd dit daarom, samen met Bariloche prioriteit nummer een. Het resultaat van het werk van Alejandro Bustillo kan worden gezien in Edificio Movilidad, Plaza Perito Moreno en de neogotische San Carlos de Bariloche kathedraal. Architect Ernesto de Estrada ontwierp de Civic Centre van Barloche dat werd geopend in 1940. Bariloche steeg van 1550 toeristen in 1934 naar 4000 in 1940.

Bariloche in de winter

Prachtig uitzicht op de bergen

De ski piste van Villa La Angostura

Tijdens de jaren 1950, op het kleine eiland Huemul, niet ver in het meer Nahuel Huapi, deed ex-president Juan Domingo Perón een poging om in het geheim 's werelds eerste fusiereactor te bouwen. Hoewel het project het equivalent van ongeveer 300 miljoen dollar kostte, kwam het nooit af, als gevolg van het ontbreken van de zeer geavanceerde technologie die nodig was. Bariloche haalde de krantenkoppen in de internationale pers in 1995, toen het bekend werd als een toevluchtsoord voor nazi-oorlogsmisdadigers, zoals de voormalige hoge ambtenaar van de SS 'Hauptsturmführer' Erich Priebke, die woonde er al jaren. Priebke was de directeur van de Duitse School van Bariloche. Naast hem waren meer Duitse oorlogsveteranen hier te vinden, zoals Adolf Eichmann, die ook simpelweg in Bariloche woonde.

Toerisme, zowel nationaal als internationaal, is nu de belangrijkste economische activiteit van Bariloche, het hele jaar rond. Niet alleen voor de Europeanen zijn gek op dit gebied maar ook de Brazilianen hebben het gevonden. Een van de meest populaire activiteiten is skiën. Het meest populaire seizoen van Bariloche is de winter, de zomer is veelal bestemd voor de Noord-Amerikanen en Europeanen. Het belangrijkste ski-station is op het Cerro Catedral. Tijdens de zomer nodigen de prachtige stranden zoals Playa Bonita en Villa Tacul de toerist uit om te zonnebaden. Er zijn daarom veel zon-zwemmers en een aantal dappere meerzwemmers in de winter (de wateren met smeltende sneeuw, zijn altijd erg koud. Het water van het meer Nahuel Huapi is gemiddeld 14 ° C in de zomer). Het visseizoen is een andere grote attractie. Bariloche is de grootste stad van een enorm meren district en dient als uitvalsbasis voor vele uiitstapjes in de regio. Bijvoorbeeld een trektocht in de bergen die bijna volledig wild en onbewoond zijn, met uitzondering van een paar berghutten, die worden uitgebaat door Club Andino Bariloche, is ook een populaire activiteit. De stad is ook beroemd om zijn chocolade en Zwitserse-architectuur.