Een menselijke bastaard, onwettig kind, onecht kind of buitenechtelijk kind is een kind van een vader en moeder die niet met elkaar gehuwd zijn. Een buitenechtelijk kind kon geëcht worden wanneer de ouders alsnog huwden. Men sprak dan van een "mantelkind" omdat de bastaard met "de mantel der liefde" was bedekt. Dit is met de inwerkingtreding van de Wet op de Adeldom, op 1 augustus 1994 en het verdwijnen van de buitenechtelijke status in april 1998 in Nederland niet meer mogelijk. Alhoewel er vroeger (vooral uit religieuze hoek) een stigma op buitenechtelijke kinderen drukte, was dat zeker niet algemeen. Een van de heersende vooroordelen was dat de bastaarden, in het geniep verwekt, ook geniepig van natuur zouden zijn. Vooral in de Germaanse stammen, en daarna in de landen die zich op het Germaanse recht oriënteerden, was de bastaardij een schandvlek en bastaarden werden niet toegelaten tot veel beroepen. Ook de Katholieke kerk nam het Germaanse vooroordeel over en bastaarden konden slechts met een bijzondere dispensatie priester worden. In Frankrijk daarentegen werd bastaard zowaar een eretitel.

Bekend werden onder andere de bastaard van Orléans en de Groot-Bastaard van Bourgondië, terwijl Willem de Veroveraar zelfs toen hij al koning van Engeland was nog naar zichzelf verwees als Willem de Bastaard. In vele landen van het Westen zijn er echter sinds de tweede helft van de 20e eeuw wetten ingevoerd die wijzen op de verantwoordelijkheid van beide ouders bij de opvoeding van buitenechtelijke kinderen en ook de rechten van buitenechtelijke kinderen vastlegden. Het morele oordeel over buitenechtelijke of voorhuwelijkse seksuele betrekkingen is sinds mensenheugenis ook een onderwerp van debat. Sinds enkele tientallen jaren echter sterk afnemend in belang, daar waar een slinkend deel van de bevolking dit op basis van religieuze gronden verwerpen is er een groeiend deel van de ouders die helemaal niet meer huwen. Volgens CBS statistieken zijn er sinds 2007 meer buitenechtelijke eerstgeborenen dan echtelijke eerstgeborenen.

Onderstaand een staat van bekende en ook onbekende onwettige nakomelingen van de Geslachten van Oranje, Nassau en Oranje-Nassau. In de loop der tijden hebben deze Geslachten tientallen bastaarden verwekt. Ouderkerk aan de IJssel is de laatste rustplaats van vele van deze kinderen, die in sommige gevallen - zie o. m. Prins Maurits - gewoon werden erkend. Alhoewel de voordelen verbonden aan de feitelijke Geslachten hen in de meeste gevallen niet ten deel vielen. De Prins dacht daar wat genuanceerder over en daarom werden deze bastaarden zeer bekende zijtakken van Nassau.

Of deze buitenechtelijke kinderen echt aan hen kunnen worden toegeschreven is de vraag.



Buitenechtelijk kind van Engelbrecht I van Nassau (Dillenburg, tussen 1370-1380 - Breda, 3 mei 1442):

Hij had een bastaarddochter bij een onbekende vrouw:

• Margaretha van Nassau. Zij trouwde met Hugo Wijnrix

Buitenechtelijk kind van René van Châlon (1519-1544):

• Palamedes van Chalon (geboren ca. 1540) is de enige bekende bastaardzoon van René van Chalon en een onbekende vrouw. Hij werd op 21 september 1546 door de voogden van Willem van Oranje beleend met een jaarrente van 1500 pond die hem door zijn vader waren vermaakt. Hij trouwde te Dordrecht met Polyxena, Gravin van Mansfeld, dochter van Graaf Pieter Ernst van Mansfeld en Margaretha van Brederode. Omdat Palamedes een bastaard was, werd er van dit huwelijk schande gesproken.In 1566 was Palamedes medeondertekenaar van het Smeekschrift der Edelen dat Hendrik van Brederode, "de grote geus", de oom van Polyxena, in april in Brussel aanbiedt aan de landvoogdes Margaretha van Parma.
  

Uit het huwelijk tussen Palamedes en Polyxena werden de volgende kinderen geboren:

• Hendrik van Chalon (1570-1603. Onder zijn grootvader Pieter Ernst van Mansfeld, ridder in de Orde van het Gulden Vlies, werd hij luitenant van een bende van ordonnantie, later plaatsvervangend gouverneur van Virton en St-Mard. Trouwt Odilia de Heu. Uit dit huwelijk werd Lamoraal van Chalon (?-1630) geboren. Hij werd baljuw van Vianden in Luxemburg.
• Margaretha van Chalon (1566-?). Zij trouwde met Filips de Robles, baron de Billy, heer van Latval.
• René van Chalon (?-1624) werd gouverneur van Hulst. Hij trouwde met Anne de Longin. Dit huwelijk blijft kinderloos.
  

Buitenechtelijke kinderen van Willem van Oranje (1533-1584):

• Justinus van Nassau (1559-1631): zoon uit een kortstondige relatie met Eva Eliver (Elinx).
• Hendrik Goudt (15??-1648): zoon uit een relatie met Anneken Cools.

  Buitenechtelijk kind van Anna van Saksen, 2e echtgenote van Willem I van Oranje:

• Christine van Dietz (1571 -1637) dochter uit een relatie met advocaat Johan (Jan) Rubens. Vader van de beroemde schilder Rubens. Anna pleegde overspel met haar advocaat.

Buitenechtelijke kinderen van Maurits, Graaf van Nassau (1567- 1625):

Spotprent over de vermeende
amoureuse 'capaciteiten'
van
Prins Willem V Batavus

• Willem LaLecq (1601-1627): zoon met Margaretha van Mechelen.
• Lodewijk van Nassau (1602-1665): zoon met Margaretha van Mechelen.
• Maurits van Nassau (1604-1617): zoon met Margaretha van Mechelen.
• Elisabeth van Nassau (1611-1679): dochter met Ursula de Rijck.
• Carel van Nassau (rond 1612-1637): zoon met Jobghen Arentsdochter van Alphen.
• Anna van Nassau (?-1673): dochter met Cornelia Jacobsdochter.
• Carel Maurits van Nassau (rond 1616-rond 1646): zoon met Anna van de Kelder.
• Eleonora van Nassau (rond 1620-1693/1703): dochter met Deliana de Backer.

  Buitenechtelijke kind van Frederik Hendrik (1584-1647):

• Frederik van Nassau-Zuylenstein (1623/1624-1672): zoon met Margaretha Catharina Bruyns.

  Buitenechtelijke kind van Willem II, stadhouder van Holland (1626-1650):

• Onbekende zoon (1646-?): er wordt beweerd dat Willem II dit kind bij mejuffrouw Bruinier verwekte.

  Buitenechtelijk kind van Willem IV, stadhouder van Friesland (1711-1751):

• Willem Hendrik van Nieuwkerke (rond 1750-1821): vermoedelijke zoon van Willem IV met een onbekende vrouw.

Buitenechtelijke kinderen van Willem V Batavus (1748-1806):

Het aantal door hem verwekte Bastaardkinderen is moeilijk te schatten. Daar hij een seksmaniak was, kunnen dat er wel honderden zijn geweest.

Buitenechtelijke kinderen van Koning Willem I (1772-1843):

• Elisabeth Ludovica Albertina Fitten (1808-1889): waarschijnlijk een dochter van Willem I met Henriette Adriana Ludovica Flora, Gravin van Oultremont de Wegimont. Na zijn troonsafstand is hij met haar getrouwd.
• Peter Heinrich Fitten (?-1889): waarschijnlijk een zoon van Willem I en Gravin Henriette d' Oultremont de Wegimont.

  Buitenechtelijke kinderen van Koning Willem II (1792-1849):

• Willem Joseph Andries Jonckbloet (1817-1885): zoon met Susanna Diehl.
• Willem van Gurp (1818-?): vermoedelijke zoon met Keetje van Raamsdonk.
• Willem der Nederlanden (1818-1902): zoon met Marianne von Evers van Aldendriel.
• Marianne der Nederlanden (1820-1900): dochter met Marianne von Evers van Aldendriel.
• Cornelia Vogel (?-?): vermoedelijk dochter van Willem II met een onbekende vrouw.
• Willem Frederick van Dijck (1825-1879): zoon met Dorothea van Dijck.
• Willem Hersmus (1832-1902: zoon met Willemijn Hendriks
• Barthel van der Werff (1832-1911): zoon met Klaasje Vos

  Buitenechtelijke kind van Prinses Marianne (1810-1883):

Marianne Prinses der Nederlanden

Johannes Willem van Reinhartshausen

Johannes van Rossum

• (1849-1861): zoon met haar stalmeester Johannes van Rossum.

Johannes van Rossum (Den Haag 1809 – Schloss Reinhartshausen, Erbach im Rheingau 1873) was de koetsier, later stalmeester, secretaris en minnaar van Prinses Marianne van Oranje-Nassau. Johannes’ vader was Willem van Rossum, een kruidenzoeker, zijn moeder was Maria Tammerlijn, eigenaresse van een winkeltje. Johannes van Rossum kreeg een relatie met Prinses Marianne toen zij in 1848 na haar mislukte huwelijk in Voorburg op de buitenplaats ‘Rusthof’ ging wonen. Hij was op 17 mei 1837 reeds getrouwd met tapster Catharina Wilhelmina Keyser (1816-1861) en is ook later nooit gescheiden van zijn vrouw. Zeven maanden na Mariannes komst naar Voorburg was ze zwanger van Van Rossum.

Haar familie verbrak hierop het contact en Marianne en Johannes verlieten Nederland en gingen naar Sicilië. Daar werd in 1849 hun zoon Johannes Willem van Reinhartshausen geboren. Hij overleed op 12-jarige leeftijd aan roodvonk. Hij werd begraven in de kerk van Erbach. Johannes en Marianne wilden na hun dood bij hun zoon begraven worden, maar omdat zij niet getrouwd waren, kregen zij daar van de kerkenraad geen toestemming voor. Johannes van Rossum werd in 1873 begraven op het kerkhof van Erbach, waar tien jaar later ook Marianne begraven zou worden. Het is echter alleen de naam van Prinses die te lezen is op de grafsteen.

Buitenechtelijke kinderen van Koning-stadhouder Willem III (1817-1890):

• Hendricus Harmanus Bonnekamp (1836-?): zoon met Hendrica Maria Bohnenkamp.
• Matje Wetteraouw (1839-?): dochter met Gerritje te Hope.
• Johannes Doncker (1843-?): zoon met Charlotte de Muynck.
• Matthijs van Gaalen (1852-1890): zoon met Lena van Staalduinen.
• Jacob Rampen (1852-1919): zoon met Aaltje de Leeuw.
• Dirk van der Ende (1853-1929): zoon met Willemina Baauw.
• Steven Gerrit van der Kreeft (1855-1924): zoon met Amalia Veronica van Appel.
• Paulus Hoynck van Papendrecht (1857-1920): zoon met Paulina Susanna Cornelia Hoynck van Papendrecht.
• Wilhelmina Dulfer (1863-??): vermoedelijke dochter met Agatha van der Zon
• Ernestine (1874 - ??): dochter met Elise Denain.

  Buitenechtelijke kinderen van Prins Hendrik (1876-1934) (echtgenoot van Koningin Wilhelmina):

• Christina Margaretha Abbo (1907-1945): vermoedelijke dochter van prins Hendrik en Wilhelmina Maria Wenneker.
• Edith Maria Abbo (1910): vermoedelijke dochter van prins Hendrik en Wilhelmina Maria Wenneker.
• Willem Wenneker (1916-1916): vermoedelijke zoon van prins Hendrik en Wilhelmina Maria Wenneker.
• Albrecht Willem Wenneker (1918) (later zou hij Pim Lier heten): vermoedelijke zoon van prins Hendrik en Wilhelmina Maria Wenneker.
• Alida Wilhelmina Martina Lier (1922): vermoedelijke dochter van prins Hendrik en Wilhelmina Maria Wenneker.
• Maria Suzanna Cornelia Lier (1922): vermoedelijke dochter van prins Hendrik en Wilhelmina Maria Wenneker.
• Jan Batholomeus Poortman (1915-1929): vermoedelijke zoon van prins Hendrik en Elisabeth van Bork.
• Catherine Duplessis (1911): vermoedelijke dochter van prins Hendrik en Gertrude Duplessis.

Buitenechtelijke kinderen van Prins Bernhard (1911-2004):

Alicia von Bielefeld

Alexia Grinda-Lejeune

• Alicia Hala de Bielefeld (San Francisco, 21 juni 1952) is één van de twee buitenechtelijke dochters (de andere is Alexia Grinda verwekt bij zijn Franse maîtresse) van de Nederlandse prins-gemaal Bernhard bij een onbekende Duitse pilote die hij in 1951 in Mexico leerde kennen.
• Alicia is geboren met de verzonnen achternaam Webber. Dit moest voorkomen dat iemand de identiteit van haar vader zou achterhalen. Later is haar naam veranderd in De Bielefeld; een verbastering van de achternaam van haar vader en tevens een plaatsnaam in Duitsland.
• In 2004 was Alicia nog tuinarchitect in Californië. Eind 2006 werd bekend dat ze aan kanker leed, en haar werkzaamheden had moeten neerleggen. Van haar erfenis had ze naar eigen zeggen tot dan toe "nog geen dollar gezien". In 2008 vertelde Alicia in interview genezen te zijn.
• Van haar deel van Bernhards erfenis heeft ze een huis gekocht in de buurt van Fairfax, in de Amerikaanse staat Californië. Ze leidt er momenteel een teruggetrokken bestaan.

Alexia Grinda-Lejeune (1967): dochter met Hélène Grinda.

• Alexia Bénédicte Irina Manuella Olivia Grinda (Boulogne-Billancourt, 10 juli 1967) is één van de twee buitenechtelijke dochters van prins Bernhard. (De andere is Alicia de Bielefeld). Bernhard heeft haar verwekt bij zijn Franse maîtresse Hélène Grinda, met wie hij van 1966 tot en met 1969 een buitenechtelijke relatie had. Ze is ook wel bekend onder de naam Alexia Lejeune. Stanislas Baron Lejeune is de man die Alexia in 1972 erkende toen hij met Hélène Grinda trouwde.
  

• Alexia werd geboren in hetzelfde jaar als Bernhards oudste kleinzoon, de Nederlandse kroonprins Willem-Alexander. Tijdens de Lockheed-affaire (1976) werd haar bestaan bij het grote publiek bekend. Hoewel ze nooit in de openbaarheid is verschenen, heeft prins Bernhard nooit ontkend dat Alexia zijn dochter was, en in een na zijn dood gepubliceerd interview erkende de prins haar bestaan. Net als haar moeder kreeg zij regelmatig een toelage voor haar levensonderhoud. Verondersteld wordt dat het deze financiële verplichtingen waren die Bernhard er toe brachten zich door de Amerikaanse vliegtuigfabrikant Lockheed te laten omkopen.
  

• Alexia zou altijd hartelijk zijn ontvangen op paleis Soestdijk, ook door haar halfzussen. Ze zou prins Bernhard op zijn sterfbed nog hebben bezocht. Na het overlijden van Bernhard deelde zij net als de wettige dochters van de prins voor eenzesde deel mee in de erfenis.

• Alexia Grinda woonde anno 2005 in Parijs. De tweede dochter van prins Willem-Alexander, geboren op 26 juni 2005, kreeg eveneens de naam Alexia. Zij werd echter niet naar haar oudtante Alexia Grinda, maar naar haar vader vernoemd, zo zei de kroonprins tijdens de aangifte op 28 juni 2005.

Buitenechtelijke kind van Prins Carlos (1970) (de zoon van Prinses Irene):

Carlos,
Prins de Bourbon de Parme

Moeder en Grootmoeder
Prinses Irene

Carlos Hugo
Roderick Sybren
Klynstra

Brigitte Klynstra

• Carlos Hugo Roderik Sybren Klynstra (1997): zoon met Brigitte Klynstra.

Carlos erkende het kind niet. Dat heeft waarschijnlijk alles te maken met het recht hebben op een deel van de erfenis van de Oranje's en aanverwante familie's.

In oktober 2009 werd de verloving van Prins Carlos met Annemarie Gualthérie van Weezel, als journaliste werkzaam voor de NOS, bekend gemaakt. Hun huwelijk werd in 2010 voltrokken.

Volledige Naam: Carlos Xavier Bernardo (Sixto Maria) 
Titel: Prins de Bourbon de Parme, Prince of Piacenza (Zijne Koninklijke Hoogheid) 
Geboren: Radboud Hospital, Nijmegen, Nederland, 27 Januari, 1970 

Ouders: Charles Hugues Prins van Bourbon, Hertog van Parme en Piacenza (*1930 - +2010) in 1964. Getrouwd geweest met (gescheiden in 1981) Irene Prinses der Nederlanden (1939-)

Broer: Jaime (1972) 

Zussen: Margarita (geboren in 1972 en in 2001 getrouwd met De Roy van Zuydewijn, gescheiden in 2006) en Carolina (1974) 

Kind (niet erkend): Carlos Hugo Roderik Sybren Klynstra (Radboud Ziekenhuis, Nijmegen, Nederland, Januari 20th, 1997)

Moeder: Brigitte Klynstra

Opleiding en Werk: Lagere school in Paris en Madrid; International School, Amsterdam; Hogere school in Great Britain en de USA; Universiteit van Wesleyan, Boston, USA - politieke wetenschappen en philosophie; Universiteit van Cambridge - philosophie and demographie; werkte voor de ABN-AMRO bank, in Asie en Amsterdam; had een eigen bedrijf in New York dat gespecialiseerd was in het maken van software applicatie's. Thans een Public Affairs Consultant bij de European Public Policy Advisors in Brussel. 

Persoonlijkheid: sociaal, charmant. 

Hobbies: lezen, natuur, zeilen, tennis, skien, motorrijden en racen (heeft daarvoor een geldige licentie), Klassieke muziek en cultuur.

Verdere feiten: Spreekt vloeiend Frans, Spaans, Italiaans, Engels en Nederlands. President van het Spaans, Portugees en Ibero-Amerikaans Instituut (sinds Juli 2001). Hij werd door het overlijden van zijn vader Carlos Hugo, Hoofd van de Familie de Bourbon-Parme.

Na het overlijden van zijn vader draagt Prins Carlos sinds 18 augustus 2010 de titel Hertog van Parme en is hij het Hoofd van het Huis Bourbon-Parme. Op 28 augustus van dat jaar werd hij, tijdens de plechtige Requiemmis die ter nagedachtenis aan zijn vader werd gehouden in de Santa Maria della Steccata in Parma, geïnstalleerd als Grootmeester van de Constantinische Orde van Sint-Joris, de Parmazaanse tak van de Heilige Militaire Constantinische Orde van Sint-Joris. De Chef van het Huis Bourbon-Parme is ook Grootmeester van de andere orden van deze dynastie.

• De Orde van de Heilige Lodewijk voor Civiele Verdienste (Real Ordine del Merito sotto il titolo di San Lodovico)
• De Orde van de Legitieme Verbanning (Ordine de la Legitimidad Proscrita)
• De Orde van Sint-George voor Militaire Verdienste(Ordine al merito militare di San Giorgio di Lucca)